خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و امیدهای بربادرفته خود می‌گوید، از عشقی که در سر داشته و از آتشی که در قفس احساس کرده است. او از بی‌وفایی معشوق شکایت دارد و بیان می‌کند که گمان می‌کرد کسی را دارد که در کنارش باشد.
این شعر به موضوعات عاطفی عمیق مانند عشق، ناامیدی و دلشکستگی می‌پردازد که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، بیان احساسات پیچیده و غمگینانه آن برای سنین پایین‌تر مناسب نیست.
شماره ۲۱۷ - از عشق تو در سر هوسی داشته ام
از عشق تو در سر هوسی داشته ام
از شعله آتش قفسی داشته ام ۱
دردا که ترا وفا بسی داشته ام
پنداشته بودم که کسی داشته ام ۲
از شعله آتش قفسی داشته ام ۱
دردا که ترا وفا بسی داشته ام
پنداشته بودم که کسی داشته ام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - از صحبت خلق دیده بر دوخته ام
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - از نور رخ تو چون بیارایم چشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
