خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن به یاد شب وصال معشوق خود می‌افتد که همچون خورشید خانه‌ی اندیشه‌اش را روشن کرده است. او اشاره می‌کند که تنها یک جرعه از می وصال را در عمرش نوشیده، اما همین مقدار کافی بوده تا هنوز هم با یاد آن شب، مست و شادمان باشد.

متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌هایی مانند 'می وصال' است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نیازمند توضیح باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۸۸ - یاد شب وصل آن مه مهر افروز

یاد شب وصل آن مه مهر افروز
روشن کندم خانه اندیشه چو روز ۱

یک جرعه می وصل بعمری زین پیش
نوشیدم و یادش کندم مست هنوز ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۲۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۷ - دل سیر نگردد از غم دوست چو آز
گوهر بعدی:شماره ۱۸۹ - بیروی تو آرام ندارم هرگز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.