خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر عشق و وفاداری بی‌پایان به دوست است، حتی در برابر غم و بلا. شاعر تأکید می‌کند که دل از غم دوست سیر نمی‌شود و مانند باز به سمت درد پرواز می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند غم و بلا نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۷ - دل سیر نگردد از غم دوست چو آز
دل سیر نگردد از غم دوست چو آز
وز درگه درد رو نتابد چو نیاز ۱
بر کوه بلا کبک غمی گر باشد
پرواز کند بسوی مرغم چون باز ۲
وز درگه درد رو نتابد چو نیاز ۱
بر کوه بلا کبک غمی گر باشد
پرواز کند بسوی مرغم چون باز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - چون خواست مرا دور جهان شعبده باز
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - یاد شب وصل آن مه مهر افروز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
