خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از تنهایی و عشق نافرجام خود می‌گوید. او در خلوتگاهش به یاد معشوق می‌افتد و از نگاه آهوی چشمانش مجنون شده و به صحرا پناه می‌برد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'آهو چشمان' و 'مجنون' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶۹ - یکچند به کنج خلوتم جا دادند
یکچند به کنج خلوتم جا دادند
جانی فارغ دل شکیبا دادند ۱
آهو چشمان ز یک نگاهم آخر
مجنون کردند و سر به صحرا دادند ۲
جانی فارغ دل شکیبا دادند ۱
آهو چشمان ز یک نگاهم آخر
مجنون کردند و سر به صحرا دادند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - یا در چمن قدس وطن باید کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - یادم چو از آن عزم سفر می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
