خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از عشق و فراق می‌گوید و از درد دوری و اندوه ناشی از آن سخن می‌راند. در بیت آخر، شاعر با اشاره به آتش، به شدت عشق و رنج ناشی از آن اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'آتش' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک کامل معانی دارد.
شماره ۱۵۷ - گفتی که فلان ز هجر ما چون باشد
گفتی که فلان ز هجر ما چون باشد
وان خسته ناتوان که محزون باشد ۱
ای جان جهان فدایت این پرسش چیست
خاشاک در آتش افکنی چون باشد ۲
وان خسته ناتوان که محزون باشد ۱
ای جان جهان فدایت این پرسش چیست
خاشاک در آتش افکنی چون باشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - کو عشق که باده سکونم ریزد
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - گفتم که چو بخت هجر در خواب شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
