خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که بدون عشق و درد، زندگی‌اش بی‌معنا و خالی از هیجان بوده است. او اشاره می‌کند که غم و اندوه به او هویت بخشیده و اگر این احساسات نبودند، دلش مانند پادشاهی مغرور (خسرو پرویز) نبود.
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعاره‌های تاریخی مانند 'خسروپرویز' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک ارتباط بین درد و هویت فردی دارد.
شماره ۱۲۰ - بی عشق سرشکم آتش تیز نبود
بی عشق سرشکم آتش تیز نبود
بی درد رگم نشتر خونریز نبود ۱
کوس طرب از دولت غم کوفت دلم
ورنه دل من خسروپرویز نبود ۲
بی درد رگم نشتر خونریز نبود ۱
کوس طرب از دولت غم کوفت دلم
ورنه دل من خسروپرویز نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - بی تو همه عیش ها و بالم باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - با من نفسی بی تو دلم یار نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
