شماره ۵۰ - خورشید که گرمی جهان را سبب است

خورشید که گرمی جهان را سبب است
از شعله آه من گرفتار شب است ۱

ز آتشکده سینه من می خیزد
این دود سیه که حاصل تاب و تب است ۲