خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از احساسات و حالات درونی خود سخن می‌گوید، با استفاده از استعاره‌هایی مانند چوگان، گوی، خوناب دل و شعله‌های موی. او از این که در میدان بلا قرار گرفته، ابراز رضایت می‌کند و همه‌چیز را خوش می‌داند.
متن حاوی مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی عبارات مانند 'خوناب دل' و 'میدان بلا' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۴۹ - چوگان شده قامتم سرم گوی خوش است
چوگان شده قامتم سرم گوی خوش است
خوناب دل مرا جهان جوی خوش است ۱
صد شعله مرا بر سر هر موی خوش است
میدان بلامرا ز هر سوی خوش است ۲
خوناب دل مرا جهان جوی خوش است ۱
صد شعله مرا بر سر هر موی خوش است
میدان بلامرا ز هر سوی خوش است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - چوگان غمم من و بلاگوی من است
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - خورشید که گرمی جهان را سبب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
