شماره ۱۴ - این زمینی ست که جولانگاه جانان بوده ست

این زمینی ست که جولانگاه جانان بوده ست
در تن از جلوه ی جانان منش جان بوده است ۱

این زمینی ست که از نور جمال ورخ دوست
آفتابش خجل از ریگ بیابان بوده است ۲

این مدینه ست همانا که حریم حرمش
کعبه ی حاجت این گنبد گردان بوده است ۳

این زمینی ست که از غیرت خاک چمنش
آتش اندر جگر چشمه ی حیوان بوده است ۴

این زمین داوری کشور امکان کرده ست
این زمین سجده گه روضه ی رضوان بوده است ۵

بارها پیش درش چرخ برین برده نماز
بارها عقل کلش نایب و دربان بوده است ۶

اندرین کوی گرد است که چون نور بصر
خانه افروز جلیدیه ی امکان بوده است ۷

ابر تا بر سر او سایه فکن گشته زشرم
زیرسیلاب عرق غرقه ی طوفان بوده است ۸

خجلت از ذره ی خاک حرمش برده سحاب
گر همه مهر و مهش قطره ی باران بوده است ۹