خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از ناامیدی و بی‌قراری خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند مانند باغی است که از گیاهان شکوفا نشده و همچون چشمی است که تسلی نگاه دیگری نمی‌شود. با این حال، شعله اشتیاق درونش او را بی‌قرار نگه می‌دارد تا جایی که آرزو می‌کند طعمه آهی در جگر شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در این شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، فضای غمگین و ناامیدانه شعر برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۱۲۸ - چون باغ شکفته از گیاهی نشوم
چون باغ شکفته از گیاهی نشوم
چون دیده تسلی به نگاهی نشوم ۱
آن شعله شوقم که ز پا ننشینم
تا در جگری طعمه آهی نشوم ۲
چون دیده تسلی به نگاهی نشوم ۱
آن شعله شوقم که ز پا ننشینم
تا در جگری طعمه آهی نشوم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - خوش آن که در آن حریم می‌بود رهم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - ما نقش هوس ز لوح هستی شستیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
