خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از غم و اندوه درونی خود سخن میگوید، با اشاره به اشکهای بهاری، داغ لالهزار، نالههای شیرین و گفتوگوی تنهایی با خود در آینه.
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این احساسات ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۲ - در دیده ز اشک نوبهاری دارم
در دیده ز اشک نوبهاری دارم
در سینه ز داغ لالهزاری دارم ۱
لب پر شکر از ناله زاری دارم
در آینه با خود سروکاری دارم ۲
در سینه ز داغ لالهزاری دارم ۱
لب پر شکر از ناله زاری دارم
در آینه با خود سروکاری دارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - هرچند که در باغ تو بیبرگ و برم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - کو دست که دامن حضوری گیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.