خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از وضعیت ناامیدکننده و تکراری زندگی شکایت دارد و از طلسم‌های ذهنی و ترس‌هایی که مانع پیشرفت می‌شوند، گله می‌کند. او به دنبال رهایی از این چرخه بیهوده است.
متن دارای مضامین فلسفی و روانشناختی نسبتاً پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند امید، هراس و وسواس ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۰۰ - وقتست که این طلسم دولاب اساس
وقتست که این طلسم دولاب اساس
در گرده و وارهیم از امید و هراس ۱
تا کی به عبث سلسله هستی را
بندند و گشایند چو قفل وسواس ۲
در گرده و وارهیم از امید و هراس ۱
تا کی به عبث سلسله هستی را
بندند و گشایند چو قفل وسواس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - ای خلق تو فیض بخش بستان نیاز
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - خورشید مباش بخت ما گو مه باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
