خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر پس از سال‌ها انتظار برای دیدار یار، از رنج و آزار ناشی از حسادت (تب رشک) شکایت می‌کند و بیان می‌کند که کسی که در فراق زنده مانده، اکنون در وصال نیز با رنج می‌میرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد. همچنین استفاده از واژگانی مانند 'تب رشک' و 'می‌میرد زار' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۹۵ - بعد از عمری که از سفر آمد یار
بعد از عمری که از سفر آمد یار
دانی ز چه کرد از تب رشکم آزار ۱
یعنی آن کس که زنده ماند در هجر
خوبست که در وصل چنین میرد زار ۲
دانی ز چه کرد از تب رشکم آزار ۱
یعنی آن کس که زنده ماند در هجر
خوبست که در وصل چنین میرد زار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - گر بشکافند مو به موی من زار
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - مویی که سترد از سرم آن مایه نور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
