خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که اگر موهایش را هم بشکافند، در هیچ مویی از او یار را نخواهند یافت. دیگران میگویند که دوست از او دور است و باید بسوزد، اما شاعر میپرسد پس چه کسی جان او را در آغوش گرفته است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات عمیق، آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر میسازد.
شماره ۹۴ - گر بشکافند مو به موی من زار
گر بشکافند مو به موی من زار
یک موی مرا تهی نیابند ز یار ۱
گویند که دوست از تو دورست بسوز
پس جان مرا کیست در آغوش و کنار ۲
یک موی مرا تهی نیابند ز یار ۱
گویند که دوست از تو دورست بسوز
پس جان مرا کیست در آغوش و کنار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳ - در راه تو سرها به هوای رفتار
گوهر بعدی:شماره ۹۵ - بعد از عمری که از سفر آمد یار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.