خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از ناتوانی خود در بیان احساسات و پذیرفته نشدن توسط دیگران می‌گوید. او احساس می‌کند که حتی اگر به روح تبدیل شود، کسی او را نمی‌پذیرد. همچنین، از رد و قبول‌های مکرر خسته شده و تصور می‌کند که حتی آیینه نیز از بازتاب چهره‌اش شرمسار می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و روان‌شناختی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، احساسات منفی مانند ناامیدی و تنهایی نیاز به بلوغ فکری برای درک و تحلیل دارند.
شماره ۴۹ - آنم که ز من زبان سخن نپذیرد
آنم که ز من زبان سخن نپذیرد
گر روح شوم تمام تن نپذیرد ۱
از بس که شدم دست زد رد و قبول
آیینه ز ننگ عکس من نپذیرد ۲
گر روح شوم تمام تن نپذیرد ۱
از بس که شدم دست زد رد و قبول
آیینه ز ننگ عکس من نپذیرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - آهم چو بر آسمان شبیخون آرد
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - حسنت که صلای شوق عالم برزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
