خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از درد و رنجی می‌گوید که مانند شبیخون به آسمان و موهایش حمله می‌کند. هر ناله‌ای که از لبش بیرون می‌آید، مانند تیری به کمان بازمی‌گردد و دردش را دوچندان می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و درد است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «شبیخون» و «ناوک ناله» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۸ - آهم چو بر آسمان شبیخون آرد
آهم چو بر آسمان شبیخون آرد
بر هر مویم فغان شبیخون آرد ۱
هر ناوک ناله‌ای که لب بگشاید
بر گردد و بر کمان شبیخون آرد ۲
بر هر مویم فغان شبیخون آرد ۱
هر ناوک ناله‌ای که لب بگشاید
بر گردد و بر کمان شبیخون آرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷ - ناصح ما را میل نصیحت دارد
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - آنم که ز من زبان سخن نپذیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
