خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر ویژگی‌های گروهی است که از ریا و دورویی به دورند و به جای ظاهرپرستی، به حقیقت و باطن اعمال توجه دارند. آن‌ها سجاده (نماد عبادت) و می ناب (نماد شادی و حقیقت) را با هم دارند و برایشان بتخانه و کعبه یکسان است، زیرا به دیدار و حقیقت توجه دارند نه به ظواهر و مکان‌ها.
مفاهیم عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک بالاتری از زندگی و تفکر دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، اشاره به «می ناب» ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌تر نامناسب باشد.
شماره ۱۲ - آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
سجاده به دوشند و می ناب به دست ۱
بتخانه و کعبه پیششان یک رنگ است
دیدار پرستند نه دیوارپرست ۲
سجاده به دوشند و می ناب به دست ۱
بتخانه و کعبه پیششان یک رنگ است
دیدار پرستند نه دیوارپرست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - آن دم که شدیم از می هستی سرمست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - پروانه که از بادیه هجر برست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
