خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این ابیات از سرمستی ناشی از می‌گساری و احساس رضایت از طاعات و عبادات خود سخن می‌گوید. همچنین به وجود فرشته‌ای مزدور اشاره می‌کند که اعمال انسان‌ها را ثبت می‌کند.

مفاهیم عمیق عرفانی و اشاره به می‌گساری ممکن است برای مخاطبان کم‌سن مناسب نباشد. درک این ابیات نیاز به آشنایی با ادبیات کهن و مفاهیم عرفانی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱ - آن دم که شدیم از می هستی سرمست

آن دم که شدیم از می هستی سرمست
شد ساغر توفیق لبالب ز شکست ۱

اعمال نویس راست در طاعت ماست
مزدور فرشته‌ای که در دست چپ است ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۶۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - دلاکی دوش خونم از هر مژه ریخت
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.