خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حسرت و اندوه عمیق شاعر حکایت دارد که با تصاویری مانند سینهٔ ماتم‌زده، لالهٔ راغ، و پروانهٔ سوخته بیان شده است. شاعر از درد فراق و سوختن در عشق می‌گوید و احساسات خود را با عناصر طبیعت مانند گل، نسیم، و آتش مقایسه می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در شعر وجود دارد که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ عاطفی دارد. همچنین، برخی از تصاویر مانند سوختن و مرگ ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۱۶۳ - چون سینه ماتم‌زدگان غرقه داغم
چون سینه ماتم‌زدگان غرقه داغم
در کسوت سوسن شکفد لاله راغم ۱
آه این چه نسیم است که از دامن نازش
صد خرمن گل ریخته در جیب دماغم ۲
در کام سمندر شکند شهد سلامت
گر تربیت شعله کند پنبه داغم ۳
در سوختن از بس که حریصم چو شوم گم
در پیکر پروانه بجویید سراغم ۴
آهم خبر مرگ مرا داشت فصیحی
مرثیه پروانه بود دود چراغم ۵
در کسوت سوسن شکفد لاله راغم ۱
آه این چه نسیم است که از دامن نازش
صد خرمن گل ریخته در جیب دماغم ۲
در کام سمندر شکند شهد سلامت
گر تربیت شعله کند پنبه داغم ۳
در سوختن از بس که حریصم چو شوم گم
در پیکر پروانه بجویید سراغم ۴
آهم خبر مرگ مرا داشت فصیحی
مرثیه پروانه بود دود چراغم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - نسیم نوبهاران نیستم کاندر چمن رقصم
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - کتاب عشقم و آیات زلف دوست عنوانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
