خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ است که در آن شاعر به دل خود توصیه می‌کند که به جای غم و اندوه، به نشاط و شادی بپردازد و دردها را به یادگار نگه دارد. او از آه و ناله دوری می‌کند و اشک را به عنوان یادگاری از زمزمه‌های دل نگه می‌دارد. شاعر همچنین توصیه می‌کند که با وجود دردها، شاداب و خرم بماند و از غم دوری کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد و غم نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارند.
شماره ۱۲۶ - ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دار
ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دار
داغی که بسپریم ز مرهم نگاه دار ۱
از آه و ناله هر چه بود در حرم بهل
اشکی به یادگاری زمزم نگاه دار ۲
یک لاله‌وار داغ دل ار افتدت به دست
شاداب خو به غم کن و خرم نگاه دار ۳
بی غم دل مرا نتوان داشتن نگاه
اینک ببر دلم تو و بی غم نگاه دار ۴
غم روید ار ز سینه‌ات آتش بر آن فشان
این سبزه را ز آفت شبنم نگاه دار ۵
جام جمی به میکده چندی تهی نشین
رام کسی مشو ادب جم نگاه دار ۶
مطرب نه‌ای منال فصیحی به بزم عیش
این ناله را ذخیره ماتم نگاه دار ۷
داغی که بسپریم ز مرهم نگاه دار ۱
از آه و ناله هر چه بود در حرم بهل
اشکی به یادگاری زمزم نگاه دار ۲
یک لاله‌وار داغ دل ار افتدت به دست
شاداب خو به غم کن و خرم نگاه دار ۳
بی غم دل مرا نتوان داشتن نگاه
اینک ببر دلم تو و بی غم نگاه دار ۴
غم روید ار ز سینه‌ات آتش بر آن فشان
این سبزه را ز آفت شبنم نگاه دار ۵
جام جمی به میکده چندی تهی نشین
رام کسی مشو ادب جم نگاه دار ۶
مطرب نه‌ای منال فصیحی به بزم عیش
این ناله را ذخیره ماتم نگاه دار ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - باز دل آوازه زلف پریشانی شنید
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - تا نفس داری سراغ کوی آن مه‌پاره گیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
