خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق، حسرت، و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از دیدار معشوق و تأثیر عمیق آن بر خود می‌گوید و از شعله‌های عشق و دردهای ناشی از آن یاد می‌کند. همچنین، اشاراتی به طبیعت و عناصری مانند گل، لاله، و بهار دارد که نماد احساسات و تحولات درونی هستند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات عاطفی و احساسی نیاز به درک بالاتری از تجربیات زندگی دارند.
شماره ۷۲ - بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد
بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد
از شعله مو به موی مرا مایه‌دار کرد ۱
اقبال دیده‌بین که ز مصر وصال دوست
بر هر نگاه حسرت دیدار بار کرد ۲
شوخی نگر که شعله یک لاله‌زار داغ
از ما گرفت و بر جگر ما نثار کرد ۳
ابری برآمد از چمن عشق داغ ریز
گلزار بودم از کرمم لاله‌زار کرد ۴
چون بوی گل مرید نسیمم که فیض آن
هر جا گذشت همچو منش بیقرار کرد ۵
پیمود از آن شراب به من چشم مست دوست
کز توبه نکرده مرا شرمسار کرد ۶
دل را سموم اشک فصیحی تمام سوخت
آخر گیاه تشنه‌لب ما بهار کرد ۷
از شعله مو به موی مرا مایه‌دار کرد ۱
اقبال دیده‌بین که ز مصر وصال دوست
بر هر نگاه حسرت دیدار بار کرد ۲
شوخی نگر که شعله یک لاله‌زار داغ
از ما گرفت و بر جگر ما نثار کرد ۳
ابری برآمد از چمن عشق داغ ریز
گلزار بودم از کرمم لاله‌زار کرد ۴
چون بوی گل مرید نسیمم که فیض آن
هر جا گذشت همچو منش بیقرار کرد ۵
پیمود از آن شراب به من چشم مست دوست
کز توبه نکرده مرا شرمسار کرد ۶
دل را سموم اشک فصیحی تمام سوخت
آخر گیاه تشنه‌لب ما بهار کرد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - رفت صد عید و نسیمی یاد باغ ما نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
