خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از عشق، درد و رنج درونی سخن میگوید و از احساسات عمیق و شوریدهحالی شاعر حکایت دارد. تصاویری مانند شعله، تب، خنجر، لاله و داغ، نشاندهندهی عشق آتشین و رنجهای ناشی از آن است. شاعر از ناپایداری دنیا و ناکامیهای عاشقانه نیز گلایه میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای پیچیدهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند خنجر و زخم ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۷ - چون شعله ی پرتب است درون و برون ما
چون شعله ی پرتب است درون و برون ما
تب خاله میزند لب خنجر ز خون ما ۱
بر سر زند وفا و کند بر زمانه ناز
هر لالهای که بشکفد از بیستون ما ۲
کو گریهای که خنده ی شادی چمن چمن
جوشد به جای شعله ز داغ درون ما ۳
زلفی دلم ربوده که در دیده خرد
شد مردمک سیاهی داغ جنون ما ۴
گفتیم بشکفیم دو روزی درین چمن
دیدیم روی عالم و بد شد شگون ما ۵
سر چشمه غمیست ز فیض عشق
هر زخم تیشه در جگر بیستون ما ۶
تب خاله میزند لب خنجر ز خون ما ۱
بر سر زند وفا و کند بر زمانه ناز
هر لالهای که بشکفد از بیستون ما ۲
کو گریهای که خنده ی شادی چمن چمن
جوشد به جای شعله ز داغ درون ما ۳
زلفی دلم ربوده که در دیده خرد
شد مردمک سیاهی داغ جنون ما ۴
گفتیم بشکفیم دو روزی درین چمن
دیدیم روی عالم و بد شد شگون ما ۵
سر چشمه غمیست ز فیض عشق
هر زخم تیشه در جگر بیستون ما ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - آشفتهتر از ماست بسی انجمن ما
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - باز دل در موج تبخال از تب حرمان کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.