خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از تسلیم شدن در برابر غم و عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که غم به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی او تبدیل شده است. او خود را اسیر محبت و پرستش‌کننده غم می‌داند و قبله‌گاه خود را ابروی غم معرفی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۷۴۷ - گر نشینم، جای می گیرم به پهلوی غمی
گر نشینم، جای می گیرم به پهلوی غمی
ور بخوابم، می گذارم سر به زانوی غمی ۱
ما اسیران محبت غم پرست افتاده ایم
قبله ما نیست غیر از طاق ابروی غمی ۲
ور بخوابم، می گذارم سر به زانوی غمی ۱
ما اسیران محبت غم پرست افتاده ایم
قبله ما نیست غیر از طاق ابروی غمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۴۶ - به برگ عیش رسم، گر چو نوبهار آیی
گوهر بعدی:شماره ۷۴۸ - جانا ز تو شادم به سلامی و پیامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
