خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و دیوانگی سخن می‌گوید، جایی که عقل در برابر زیبایی معشوق تسلیم می‌شود. شاعر از ترس ویرانی دل خود توسط اشک‌ها می‌گوید و گلایه می‌کند که چرا معشوق مانند دختر رز به بیگانگان توجه می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند دیوانگی و اندوه نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۷۳۴ - به ز سر رشته عقل است گر از طره خویش
به ز سر رشته عقل است گر از طره خویش
سر زنجیر به دست من دیوانه دهی ۱
ای دل از بارش ابر مژه، ترسم که چو سیل
جغد را وعده به ویرانی کاشانه دهی ۲
آشنا را نکنی بهر چه گلچین طمع؟
تو که چون دختر رز، دست به بیگانه دهی ۳
سر زنجیر به دست من دیوانه دهی ۱
ای دل از بارش ابر مژه، ترسم که چو سیل
جغد را وعده به ویرانی کاشانه دهی ۲
آشنا را نکنی بهر چه گلچین طمع؟
تو که چون دختر رز، دست به بیگانه دهی ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳۳ - بس که از روی نزاکت بر ما می آیی
گوهر بعدی:شماره ۷۳۵ - تا تو رفتی، زندگی رفت از برم، بازآ که من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
