خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از خود به عنوان تنها کسی یاد می‌کند که مادر زمانه او را با غم و رنج پرورش داده است و تأکید می‌کند که هیچ‌کس دیگری چنین پرورشی ندیده است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، موضوع غم و انزوا نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۵۷۰ - جز من که داده مادر دهرم ز غصه شیر
جز من که داده مادر دهرم ز غصه شیر
کس پرورش نیافته هرگز به دوش غم ۱
کس پرورش نیافته هرگز به دوش غم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۹ - بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضا
گوهر بعدی:شماره ۵۷۱ - نمی گیرد قرار آن شوخ یک دم چون صبا در وی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
