خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از غم و تاریکی روزگار خود می‌گوید، اما با وجود این، همچون آفتاب که پایین می‌آید، او به بالا می‌رود. او احساس تنهایی می‌کند و تنها دود دلش عزا می‌پوشد، و مانند شمعی است که از دنیا می‌رود.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعات غم و تنهایی نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل می‌گیرد.
شماره ۵۶۶ - سایه ام از تیره روزی، لیک در ایوان چرخ
سایه ام از تیره روزی، لیک در ایوان چرخ
آفتاب آید چو پایین، من به بالا می روم ۱
کس نمی پوشد بجز دود دلم رخت عزا
همچو شمع انجمن هرگه ز دنیا می روم ۲
آفتاب آید چو پایین، من به بالا می روم ۱
کس نمی پوشد بجز دود دلم رخت عزا
همچو شمع انجمن هرگه ز دنیا می روم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۵ - قبای عافیت در بر ندارم
گوهر بعدی:شماره ۵۶۷ - از بس ز پا فتاده ایام پیری ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
