خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیت از تنهایی و درد خود میگوید و بیان میکند که در گوشهی تنهایی، تنها درد است که بازوی او را میگیرد و او از غم دست بر صورت میزند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق احساسی و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۵۶۴ - هرگز نمی گیرد کسی جز درد، بازوی مرا
هرگز نمی گیرد کسی جز درد، بازوی مرا
در کنج تنهایی، زغم، چون دست بر رو می زنم ۱
در کنج تنهایی، زغم، چون دست بر رو می زنم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۳ - غم و اندوه که پیمانه ده داغ دلند
گوهر بعدی:شماره ۵۶۵ - قبای عافیت در بر ندارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.