خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از غم و اندوه فراوان خود می‌گوید که مانند نرگس در چمن افتاده است. او جام شراب را نیز ننوشیده اما در حالت خمار است. دل او از غم زنگار گرفته و آیینه‌دار اندوه شده است. شاعر از بی‌کسی می‌نالد و می‌گوید که جهانی غم دارد اما کسی را برای تقسیم این غم ندارد.
مفاهیم عمیق غم و اندوه و اشاره به شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال مناسب نباشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد.
شماره ۵۶۲ - همچو نرگس در چمن گر میگسار افتاده ام
همچو نرگس در چمن گر میگسار افتاده ام
جام را ناداده از کف، در خمار افتاده ام ۱
از دل صافی درین غمخانه زنگارگون
شاهد اندوه را آیینه دار افتاده ام ۲
از غم خود با که گویم، کز زبونیهای بخت
یک جهان غم دارم و بی غمگسار افتاده ام ۳
جام را ناداده از کف، در خمار افتاده ام ۱
از دل صافی درین غمخانه زنگارگون
شاهد اندوه را آیینه دار افتاده ام ۲
از غم خود با که گویم، کز زبونیهای بخت
یک جهان غم دارم و بی غمگسار افتاده ام ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۱ - ز تاب آتش نظاره ات چو آب شوم
گوهر بعدی:شماره ۵۶۳ - غم و اندوه که پیمانه ده داغ دلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
