خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از احساس غربت و دوری از وطن و عزیزان می‌گوید. او آرزو می‌کند که اگر همچون گل در میان زر بود یا نشانی از پدر داشت، شاید این درد غربت کمتر می‌شد.
متن دارای مضامین عاطفی و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد.
شماره ۵۲۹ - بر سر خود جای می دادند ما را دلبران
بر سر خود جای می دادند ما را دلبران
همچو گل در کیسه گر یک مشت زر می داشتیم ۱
گریه می کردیم در هجران فردوس وطن
ما غریبان گر نشانی از پدر می داشتیم ۲
همچو گل در کیسه گر یک مشت زر می داشتیم ۱
گریه می کردیم در هجران فردوس وطن
ما غریبان گر نشانی از پدر می داشتیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۸ - گویند که آزار، مکافات گناه است
گوهر بعدی:شماره ۵۳۰ - گرفته جان به کف، آن مهرتابان را هوس کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
