شماره ۴۹۶ - آن وحشی ام که هرگز، آرام را ندیدم

آن وحشی ام که هرگز، آرام را ندیدم
با دانه برنخوردم تا دام را ندیدم ۱

دل گفت آن پریوش، استاده بر لب بام
رفتم به کوچه گردی، آن بام را ندیدم ۲

در راه کعبه وصل، کز هر طرف صفا بود
کردم چو آینه سعی، احرام را ندیدم ۳

گفتا که می فرستم، یک بوسه ات به پیغام
من بوسه از که گیرم، پیغام را ندیدم ۴

رفتم به دشت کآید بهرام گور پیشم
گوری به پیشم آمد، بهرام را ندیدم ۵