خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از مولانا بیانگر مفاهیمی مانند نابودی، دود و آتش، جور فلک، ناامیدی و ندامت است. شاعر از ناچاری و بی‌پناهی سخن می‌گوید و احساساتی مانند اندوه و پشیمانی را به تصویر می‌کشد.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند ناامیدی و ندامت نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۳۸۲ - این یک دم نابود، چه باشد چه نباشد
این یک دم نابود، چه باشد چه نباشد
با آتش ما دود، چه باشد چه نباشد ۱
فلک بی جور خلق از شیوه رفتار می ماند
درشتی گر نباشد، آسیا از کار می ماند ۲
کشد چون آفتاب از کوی آن مه پا به ناچاری
نگاهش همچو کاه زرد بر دیوار می ماند ۳
در آهنگ ندامت، طرز خاموشی نمی دانم
لبم گر خاک گردد، بانگ استغفار می ماند ۴
با آتش ما دود، چه باشد چه نباشد ۱
فلک بی جور خلق از شیوه رفتار می ماند
درشتی گر نباشد، آسیا از کار می ماند ۲
کشد چون آفتاب از کوی آن مه پا به ناچاری
نگاهش همچو کاه زرد بر دیوار می ماند ۳
در آهنگ ندامت، طرز خاموشی نمی دانم
لبم گر خاک گردد، بانگ استغفار می ماند ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۱ - با درد من دوای کسی سازگار نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۸۳ - کس به فریاد جرس گر نرسد، جا دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
