شماره ۳۶۹ - چشم مرا به شوق رخت خواب می برد

چشم مرا به شوق رخت خواب می برد
دام از پی گرفتن مهتاب می برد ۱

کو صبر تا به خواب ببینم رخ ترا
صد خواب را ز گریه من آب می برد ۲

دست از قدح مدار چو اندوهگین شدی
این گرد را نسیم می ناب می برد ۳

مشکل گشا به ملت ما، دست مطرب است
کز دل گره به ناخن مضراب می برد ۴