خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های ظریف، زیبایی و جذابیت ابروی معشوق را با عناصر طبیعت مانند گل خورشید، سنبل و ماه نو مقایسه می‌کند و نشان می‌دهد که هیچ یک از این زیبایی‌ها به پای ابروی او نمی‌رسد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و ظرافت‌های شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۳۶۸ - گل خورشید اگر گلدسته می شد
گل خورشید اگر گلدسته می شد
به تار سنبل او بسته می شد ۱
دو ماه نو چو یک ابروی او نیست
اگر صد ره به هم پیوسته می شد ۲
به تار سنبل او بسته می شد ۱
دو ماه نو چو یک ابروی او نیست
اگر صد ره به هم پیوسته می شد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۷ - مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند
گوهر بعدی:شماره ۳۶۹ - چشم مرا به شوق رخت خواب می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
