شماره ۳۴۷ - بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد

بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد
دست ما در آستین همرنگ برگ تاک شد ۱

آستین برداشتم یک دم ز پیش آب چشم
شام غم تا دامن صبح از کدورت پاک شد ۲