خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف زیباییهای معشوق از جمله چشمان مست، لب و خال او میپردازد و احساسات خود را با تصاویر طبیعی مانند نرگس و باده مقایسه میکند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'باده' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۴۶ - ز رخ، چشم تو مستی در بهشت افتاده را ماند
ز رخ، چشم تو مستی در بهشت افتاده را ماند
ز لب، خال تو جامی سر به کوثر داده را ماند ۱
دلم از یاد چشم او بود مانند نرگسدان
سرم از فکر لعل او، کدوی باده را ماند ۲
دمی کز هر طرف گردد پریشان سنبل زلفش
ز رعنایی، تذرو بال و پر بگشاده را ماند ۳
ز لب، خال تو جامی سر به کوثر داده را ماند ۱
دلم از یاد چشم او بود مانند نرگسدان
سرم از فکر لعل او، کدوی باده را ماند ۲
دمی کز هر طرف گردد پریشان سنبل زلفش
ز رعنایی، تذرو بال و پر بگشاده را ماند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۵ - دل به امید عشق او، تن به هوس نمی دهد
گوهر بعدی:شماره ۳۴۷ - بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.