شماره ۳۲۹ - زین گلستان همه سودم به زیان می ماند

زین گلستان همه سودم به زیان می ماند
چون گل زرد، بهارم به خزان می ماند ۱

سر زلفش که مرا دشمن جان بود به دست
در کف شانه به سررشته جان می ماند ۲

لب گل از گهرآمیزی دندان خالی ست
تا نخندیده، به آن غنچه دهان می ماند ۳

می گریزد ز برم با قد چون تیر خدنگ
قامت خم شده ام تا به کمان می ماند ۴

تازگی ریخته و نقش قدم پیدا نیست
راه آن گل، به ره آب روان می ماند ۵

بس که در سینه ام آشوب غمش تعبیه است
آه اگر می کشم از دل، به فغان می ماند ۶

خوردن بوسه گنه، چاشنی عیش حرام
شب وصل تو به روز رمضان می ماند ۷