خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از نرسیدن به آرزوها و خواسته‌هایش سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که تلاش‌هایش بی‌ثمر است و صدای فریادش به گوش کسی نمی‌رسد. همچنین، از غم و اندوهی که بر او چیره شده، شکایت دارد و احساس می‌کند که حتی الهامات معنوی نیز به او نمی‌رسند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان اندوه و ناکامی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۳ - سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد
سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد
فریاد بلبلان به خروشم نمی رسد ۱
در کوچه باغ شوق ز بس تند می دوم
آواز پای خویش به گوشم نمی رسد ۲
تا بر کدوی می نخورد سنگ حادثات
گرد زیان به دامن هوشم نمی رسد ۳
گوش دلم به هاتف مینای باده است
الهام زاهدان به سروشم نمی رسد ۴
یکسان به خاک میکده گردیدم و هنوز
دست سبوی باده به دوشم نمی رسد ۵
طغرا، ز گوشمال غم آگه نمی شوم
تا پیچشی به حلقه گوشم نمی رسد ۶
فریاد بلبلان به خروشم نمی رسد ۱
در کوچه باغ شوق ز بس تند می دوم
آواز پای خویش به گوشم نمی رسد ۲
تا بر کدوی می نخورد سنگ حادثات
گرد زیان به دامن هوشم نمی رسد ۳
گوش دلم به هاتف مینای باده است
الهام زاهدان به سروشم نمی رسد ۴
یکسان به خاک میکده گردیدم و هنوز
دست سبوی باده به دوشم نمی رسد ۵
طغرا، ز گوشمال غم آگه نمی شوم
تا پیچشی به حلقه گوشم نمی رسد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - گل ما را به آب غم سرشتند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - مشو ملول که ساغر ز دست خواهد شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
