خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به تغییرات و ناپایداری اوضاع جهان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که همان‌طور که گردباد از خاک برمی‌خیزد و اشک‌هایش در آستین پنهان می‌شود، اوضاع جهان نیز گاهی چنان و گاهی چنین است. او از طغرا می‌خواهد که نپرسد حالش چگونه است، زیرا اوضاع همیشه در حال تغییر است.
مفاهیم فلسفی و انتزاعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۳۰۰ - چو خیزد گردباد از خاک ما در دشت محرومی
چو خیزد گردباد از خاک ما در دشت محرومی
به رنگ ابر نیسان، گریه اش در آستین باشد ۱
مگو طغرا چه سان باشم چنین، کاول چنان بودم
که اوضاع جهان، گاهی چنان، گاهی چنین باشد ۲
به رنگ ابر نیسان، گریه اش در آستین باشد ۱
مگو طغرا چه سان باشم چنین، کاول چنان بودم
که اوضاع جهان، گاهی چنان، گاهی چنین باشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - ثبات خانه تن را حباب می داند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - گر خورد در فوت ما آن گل تاسف، دور نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
