خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این غزل بیان می‌کند که دوست دارد غزلی بسراید که مناسب محبوبش باشد و بیتی را می‌پسندد که بتوان آن را به مطلوبش خواند. در ادامه، از تاریکی شب و شعله‌های آه خود سخن می‌گوید که روشن شده‌اند به گونه‌ای که می‌توان آنها را مانند یک نامه خواند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک کامل آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۹۱ - خواهم غزلی را که به محبوب توان خواند
خواهم غزلی را که به محبوب توان خواند
بیتی خوشم آید که به مطلوب توان خواند ۱
بی روی تو، از شعله آهم شب تاریک
روشن شده زان گونه که مکتوب توان خواند ۲
بیتی خوشم آید که به مطلوب توان خواند ۱
بی روی تو، از شعله آهم شب تاریک
روشن شده زان گونه که مکتوب توان خواند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۰ - ز نهال قسمت ما، گل عیش چون زند سر؟
گوهر بعدی:شماره ۲۹۲ - مرا قسمت به راهی گشت رهبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
