خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ریزش بی‌اختیار اشک‌هایش و احساس غم عمیق خود سخن می‌گوید، به‌گونه‌ای که گویی خوشه‌های غم از کشتزار وجودش به‌سوی خرمنی ناشناخته می‌روند.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و انتزاعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نسبتاً بالایی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده (مانند 'خوشه از کشتم') برای مخاطبان کم‌سن ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۲۸۰ - دسته دسته بی سبب اشکم به دامن می رود
دسته دسته بی سبب اشکم به دامن می رود
خوشه از کشتم به پای خود به خرمن میرود ۱
خوشه از کشتم به پای خود به خرمن میرود ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - بجز صبر کز نام او تلخ شد لب
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - زان گل نشان نداد، صبا را چه می شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
