خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به توصیف احساسات خود نسبت به معشوق می‌پردازد و از تشبیهات زیبایی مانند خار و گل، زلف و سنبل، و رشته‌های گلدسته استفاده می‌کند تا عمق عشق و وابستگی خود را بیان کند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و تشبیهات ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۲۷۶ - نگاهم بر رخش خار به گل پیوسته را ماند
نگاهم بر رخش خار به گل پیوسته را ماند
دلم با زلف او تار به سنبل بسته را ماند ۱
ازو رنگی ندارم، گر به او صد بار می پیچم
تنم در پیچش او، رشته گلدسته را ماند ۲
دلم با زلف او تار به سنبل بسته را ماند ۱
ازو رنگی ندارم، گر به او صد بار می پیچم
تنم در پیچش او، رشته گلدسته را ماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۵ - شادی بی غم مجوی، زان که طرب ساز دهر
گوهر بعدی:شماره ۲۷۷ - از خرامش سبزه گلبرگ نهال اندام شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
