خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر روحیه صبر و استقامت در برابر سختی‌ها و غم‌هاست. شاعر خود را پیامبری می‌داند که ملتش غم‌کشیدن است و معراجشان رسیدن به آرامش پس از رنج است. همچنین، به پیری و خمیدگی در برابر میهمان و مردم اشاره می‌کند که نشانه احترام و فروتنی است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به پیری و رنج نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۴۰ - پیغمبریم و ملت ما غم کشیدن است
پیغمبریم و ملت ما غم کشیدن است
معراج ما به عرش کدورت رسیدن است ۱
پیری رسید، چون نشود قامتم دوتا؟
تعظیم میهمان، بر مردم، خمیدن است ۲
معراج ما به عرش کدورت رسیدن است ۱
پیری رسید، چون نشود قامتم دوتا؟
تعظیم میهمان، بر مردم، خمیدن است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۹ - مو به مو حال دلم را زلف او با شانه گفت
گوهر بعدی:شماره ۲۴۱ - پایش ز حنابندی شب چون پر زاغ است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
