خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر خود و دیگران را به مینای شراب تشبیه می‌کند و فلک (آسمان) را به قدح (پیاله) تشبیه می‌نماید. او بیان می‌کند که گردش روز و شب فلک، به‌خاطر نگونساری (ویرانی یا تباهی) ماست.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند شراب و قدح ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر داشته باشد.
شماره ۲۰۸ - ما چو مینای شرابیم و فلک همچو قدح
ما چو مینای شرابیم و فلک همچو قدح
روز و شب گردش او بهر نگونساری ماست ۱
روز و شب گردش او بهر نگونساری ماست ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۷ - آسوده دلی بر من بیتاب حرام است
گوهر بعدی:شماره ۲۰۹ - تخم اشک از کف بنه ای دل که مانند سحاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
