خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از بوی خوش، اندام زیبا، و لب‌های معشوق سخن می‌گوید و تمایل خود به جدایی‌ناپذیری از معشوق را بیان می‌کند.
محتوا شامل توصیفات عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۰۲ - پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت
پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت
گل شود سرو چو آید به برش پیرهنت ۱
مزه بزمگه باده به کامش نرسید
تا لب جام نشد بوسه ربای دهنت ۲
نشوم از تو جدا، همچو گل از نکهت خود
گر درآرد مدد بخت درآغوش منت ۳
گل شود سرو چو آید به برش پیرهنت ۱
مزه بزمگه باده به کامش نرسید
تا لب جام نشد بوسه ربای دهنت ۲
نشوم از تو جدا، همچو گل از نکهت خود
گر درآرد مدد بخت درآغوش منت ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - شمع دیدار نمایان شد و پروانه نیافت
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - طفل اشکم ز شورچشمی خلق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
