خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق ناکام، دل‌تنگی و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. با استفاده از استعاره‌هایی مانند پروانه و شمع، باده و پیمانه، و مرغ دل در قفس، شاعر احساس ناامیدی و بی‌پناهی را بیان می‌کند. همچنین، ویرانی‌های ناشی از غم و دیوانگی عشق نیز در ابیات مشهود است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، مضامین غم و ناامیدی موجود در شعر نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۰۱ - شمع دیدار نمایان شد و پروانه نیافت
شمع دیدار نمایان شد و پروانه نیافت
باده وصل به بزم آمد و پیمانه نیافت ۱
مرغ دل چون نکند شکوه درین سبزقفس؟
آب اگر یافت به صد خون جگر، دانه نیافت ۲
بس که افتاده خرابی ز غمت بر سر هم
دل دیوانه ما راه به ویرانه نیافت ۳
باده وصل به بزم آمد و پیمانه نیافت ۱
مرغ دل چون نکند شکوه درین سبزقفس؟
آب اگر یافت به صد خون جگر، دانه نیافت ۲
بس که افتاده خرابی ز غمت بر سر هم
دل دیوانه ما راه به ویرانه نیافت ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۰ - رویت ز عرق همچو گل تازه در آب است
گوهر بعدی:شماره ۲۰۲ - پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
