خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به توصیف حالات و مناظر طبیعی و عرفانی می‌پردازد. در آن، فردی فارغ از دغدغه‌های دنیوی نشسته است و طبیعت و عناصر آن مانند تذرو (پرنده‌ای خوش‌آواز)، حباب در جوی آب، و کهسار غم به شکلی نمادین و شاعرانه توصیف شده‌اند. همچنین، اشاره‌ای به داستان مجنون و صحرا وجود دارد که نشان‌دهنده‌ی عشق و حیرت است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و اشارات ادبی مانند مجنون نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۵۵ - کسی فارغ از کار دنیا نشست
کسی فارغ از کار دنیا نشست
که زانو به زانوی مینا نشست ۱
تذروی ست از چشمه سار طرب
حبابی که در جوی صهبا نشست ۲
به تعظیم برخاست کهسار غم
چو مجنون به دامان صحرا نشست ۳
که زانو به زانوی مینا نشست ۱
تذروی ست از چشمه سار طرب
حبابی که در جوی صهبا نشست ۲
به تعظیم برخاست کهسار غم
چو مجنون به دامان صحرا نشست ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - مفلس کوچه عشقیم، کریم اینجا کیست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - چو مژگان جز به قصد دیدن غیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
