خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات خود را فردی مفلس و نیازمند در عشق توصیف می‌کند که در جستجوی رحمت و مهربانی است. او از غلتیدن اشک‌هایش بر خاک سر کوی معشوق می‌گوید، اما کسی به حال این یتیم دل‌سوخته ترحم نمی‌کند.
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، مفهوم یتیمی و تنهایی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۱۵۴ - مفلس کوچه عشقیم، کریم اینجا کیست
مفلس کوچه عشقیم، کریم اینجا کیست
جای رحم است، ببینید رحیم اینجا کیست ۱
اشک هرچند به خاک سر کویش غلتید
کس نپرسید که این طفل یتیم اینجا کیست ۲
جای رحم است، ببینید رحیم اینجا کیست ۱
اشک هرچند به خاک سر کویش غلتید
کس نپرسید که این طفل یتیم اینجا کیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - شادمانی با دلم بیگانه و غم دشمن است
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - کسی فارغ از کار دنیا نشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
