خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساس غربت و تنهایی خود در شب و تحت تأثیر مهتاب سخن می‌گوید. او از ساقی می‌خواهد که همراهی‌اش کند تا از این احساس رها شود و همچنین اشاره می‌کند که نمی‌خواهد با خوردن شراب، دیدگاهش نسبت به زیبایی‌های طبیعت مانند مهتاب تغییر کند.
متن شامل مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین اشاره‌ای غیرمستقیم به مصرف شراب دارد که مناسب گروه سنی بالاتر است.
شماره ۱۱۷ - اگر ساقی نگردد شب انیسم
اگر ساقی نگردد شب انیسم
غریبی می کشم در کوی مهتاب ۱
نسازم تا قدح را عینک خویش
نیفتد چشم من بر روی مهتاب ۲
غریبی می کشم در کوی مهتاب ۱
نسازم تا قدح را عینک خویش
نیفتد چشم من بر روی مهتاب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - ما ز پا افتادگان را خواب غفلت برده است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - ای خوش آن گریه که شوید ز شبم مهلت خواب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
