خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از ناکامی‌ها و محرومیت‌های خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که روزگار روی خوشی به او نشان نداده است. او اشک‌هایش را به طفلی تشبیه می‌کند که هرگز بزرگی و موفقیت را تجربه نکرده است. همچنین، شاعر گردون (آسمان) را در برابر همت و آرزوهای بزرگ خود ناچیز می‌شمرد و احساس می‌کند که دنیا در برابر خواسته‌هایش کوچک و بی‌ارزش است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۷ - ندید مادر ایام، روی شوکت ما
ندید مادر ایام، روی شوکت ما
چو طفل اشک، بزرگی نبود قسمت ما ۱
چگونه کام دل ما برآید از گردون
که خرمنش پر کاهی ست پیش همت ما ۲
چو طفل اشک، بزرگی نبود قسمت ما ۱
چگونه کام دل ما برآید از گردون
که خرمنش پر کاهی ست پیش همت ما ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - بس که از جوی صفا، شاداب می بینم ترا
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - به عجز پای منه، عرض مرد می رود اینجا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
