شماره ۱۲ - ستاره چشم می پوشد ز غصه

ستاره چشم می پوشد ز غصه
چو بیند بی گره، ابروی ما را ۱

اگر دستی به گل چیدن گشاییم
بگیرد خار و خس بازوی ما را ۲

نمی آید به کف از چشمه ی وصل
به غیر از آب حسرت، جوی ما را ۳